Mensen moeten zichzelf voortdurend naar een betere omgeving tillen. Je kunt 5-10 jaar gebruiken om deze omgeving te veranderen. Water kost thuis niets, in de supermarkt kost het één yuan, in toeristische gebieden tien yuan, en in chique restaurants is het nog duurder. Mensen zijn net zo: deze vergelijking is erg treffend. Hoeveel je waard bent, hangt niet af van jezelf, maar van de omgeving waarin je je bevindt. Veel mensen blijven na hun afstuderen hun waarde definiëren aan de hand van hun diploma, wat in wezen ook betekent dat ze hun waarde door hun omgeving laten bepalen. De sleutel is of je bereid bent jezelf naar een hoger niveau te tillen. Trouwens, dingen als 985, 211, Cambridge kunnen je waarde niet volledig definiëren. Maar ze laten je wel meer paden zien, meer voorbeelden, en meer verschillende manieren van leven. Als je te lang op een smalle plek blijft, wordt je geest ook smal. Wat je kent is slechts dat ene pad, die ene norm. Als je naar buiten gaat, zul je ontdekken dat de mogelijkheden veel groter zijn dan je denkt. De omgeving bepaalt je sociale kring, de sociale kring bepaalt je zelfvertrouwen, zelfvertrouwen bepaalt je oordeel, oordeel bepaalt je keuzes, en keuzes bepalen het resultaat. Wat je elke dag ziet, hoort en de mensen die je ontmoet, vormen onbewust je brein. Ik benadruk nogmaals, als het fysiek is, is er tijdelijk geen oplossing. Verander de informatiebron op je telefoon, of zelfs je vriendengroep. Als je de informatieomgeving die je dagelijks binnenkrijgt verandert, verander je je eigen brein en de omgeving waarin je je bevindt. Dit is veel dichterbij Cambridge, en iets wat we elke dag kunnen doen. Als je het moeilijk vindt, zoals professor Wang Hong (vrouwelijke Fields-medaillewinnaar) onlangs zei over haar tijd aan de Peking Universiteit, zei ze dat er op een dorre bodem geen bloemen kunnen bloeien; langdurige innerlijke frustratie en armoede laten geen idealen groeien. Als je denkt dat je denken je sociale klasse overstijgt, geloof dan dat je niet bij die klasse hoort, en dat je een grotere plek verdient, een omgeving die beter bij je past. Mensen zijn producten van hun omgeving, maar je kunt je omgeving kiezen; waar je jezelf plaatst, bepaalt waar je kunt komen. Je zou kunnen zeggen dat je keuze wat traag is, maar langzaam is altijd beter dan helemaal niet veranderen. Samenvatting: de omgeving definieert niet je waarde, maar verandert wel de informatie die je ontvangt, je referentiekader en de keuzes die je kunt zien.

De SEC gaat eindelijk duidelijke compliance-richtlijnen voor de cryptowereld opstellen Ze zijn niet van plan alleen maar met de ogen dicht te onderdrukken, ze hebben speciaal een besloten bijeenkomst gehouden om een geheel nieuwe set duidelijke regels voor investeringscontracten in cryptocurrency op te stellen. 90% van de handelaren weet niet dat er tijdens deze bijeenkomst 5 belangrijke punten zijn besproken 1 In de afgelopen jaren werden projecten aangeklaagd zodra ze opdoken, nu wordt er een veiligheidszone ingesteld. Zodra een project voldoet aan de decentralisatie-eisen, kunnen tokens automatisch losgekoppeld worden van effecten, waardoor ze niet langer onder effectenwetgeving vallen. Dit vermindert de regulatoire druk aanzienlijk voor pure commodity coins zoals Bitcoin en Ethereum. 2 De Senaat heeft voor de pauze in augustus geen duidelijke cryptowetgeving aangenomen, de sector hoopte op versoepeling via het Congres. De SEC heeft echter zelf regels opgesteld, wat neerkomt op het omzeilen van het parlement en het alleen beheersen van de Amerikaanse cryptoregelgeving, een daad van machtsgreep. 3 Het compliance-uitgiftekanaal is alleen open voor grote bedrijven en gelicentieerde beurzen. Kleine spelers en anonieme teams die tokens uitgeven, worden nog steeds als illegaal beschouwd, waardoor de weg voor gewone mensen om zomaar luchtmunten uit te geven volledig wordt afgesloten. 4 Voorheen waren stakingbeloningen en project airdrops een grijs gebied, de nieuwe regels zullen duidelijk stellen: zolang er een investeringsrendementsbelofte is, worden ze allemaal als effectencontracten beschouwd. Platforms die namens gebruikers staken, moeten een broker-licentie hebben. 5 Het is slechts een conceptvoorstel, er zal publieke consultatie plaatsvinden, en het definitieve besluit zal minstens een half jaar duren. Op korte termijn zal het vooral emotionele reacties veroorzaken, maar het zal de grote markttendens niet direct veranderen. De meeste grote Wall Street vermogensbeheerders, zoals pensioenfondsen en soevereine fondsen, hebben geen geldtekort, maar missen juridische duidelijkheid. Zonder duidelijke definities kunnen vermogensbeheerders die cryptobeleggingen doen aangeklaagd worden voor het schenden van hun fiduciaire plichten. Zodra de SEC specifieke regels voor investeringscontracten geeft, betekent dit dat instellingen binnen het wettelijke kader meer conforme producten kunnen lanceren, zoals diverse Altcoin stakingfondsen en RWA-asset mapping. Dit is de verborgen motor die de volgende lange termijn bullmarkt zal aanwakkeren.

40 biljoen dollar aan Amerikaanse staatsobligaties, 500 miljard dollar aan AI-financiering, wie redt de wereldwijde langetermijnkapitaalstromen eerst? Jensen Huang gaat nu geld proberen te winnen van Trump. Trump verkoopt Amerikaanse staatsobligaties in Washington, terwijl Huang in Silicon Valley gespreide betalingen regelt voor GPU-klanten. Degene die uiteindelijk het meeste langetermijnkapitaal binnenhaalt, kan de rente van de ander waarschijnlijk hoger duwen. Pas gisteren riep Huang zes financiële giganten bijeen, waaronder BlackRock, Blackstone, Goldman Sachs en KKR, om meer dan 500 miljard dollar aan langetermijnkapitaal voor AI los te maken op de wereldwijde kapitaalmarkten. Kort gezegd: de klanten van Nvidia kunnen bijna niet meer in één keer hun GPU's betalen. Dus helpt Huang hen aan geld, waarna Wall Street dat geld omzet in leningen en leaseconstructies, zodat klanten kunnen blijven kopen en Nvidia-chips blijven gebruiken. Maar toevallig wacht Trump ook op dezelfde groep investeerders; de Amerikaanse staatschuld nadert de 40 biljoen dollar, en hij dringt er bij de Federal Reserve op aan de rente te verlagen om de overheid goedkoper te laten lenen. Waarom zoekt Huang juist nu financiering? Omdat AI niet alleen chips tekortkomt, maar ook het geld om die chips te kopen. De klanten van Nvidia zijn niet arm, maar de AI-rekening is zo hoog dat zelfs zij het bijna niet meer kunnen betalen. Hoe extreem is het? Onderzoek van de Federal Reserve van Dallas schat dat sinds 2023 techreuzen als Google, Microsoft, Meta en Amazon al 500 tot 600 miljard dollar in AI hebben geïnvesteerd, grotendeels uit eigen winst. Maar dat is nog maar het begin; in de komende 3 tot 5 jaar zullen wereldwijde AI-datacenters nog eens 3 tot 5 biljoen dollar nodig hebben. De eerder uitgegeven 500 tot 600 miljard dollar dekt slechts een klein deel van dit grote gat. Zelfs de rijkste techreuzen kunnen dus niet alleen op hun winst blijven vertrouwen. Grote cloudbedrijven beginnen langlopende obligaties uit te geven, en veel AI-startups kunnen niet eens in één keer hun GPU's betalen en zijn aangewezen op leningen of leasing. Geld is schaars, dus Huang wacht niet af en haalde zes financiële giganten erbij. Deze zes instellingen willen onafhankelijke AI-computing financieringsplatforms opzetten en geld ophalen bij pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen, staatsfondsen en andere langetermijnbeleggers, met als doel meer dan 500 miljard dollar los te maken voor de bouw van datacenters, energievoorziening en de aankoop van GPU's. Natuurlijk betaalt Nvidia die 500 miljard dollar niet zelf en is het ook geen eenmalige inzameling; het is een samenwerkingskader, waarbij projecten stuk voor stuk worden gerealiseerd. Hoewel het geld nog niet volledig beschikbaar is, is duidelijk wat er moet gebeuren. Vroeger verkocht Nvidia alleen GPU's, nu moet het ook leningen voor klanten regelen. Met andere woorden, het grootste knelpunt voor AI was eerst het tekort aan chips, nu is het geld om chips te kopen onvoldoende, en deze aanpak is al getest. In januari dit jaar regelde Apollo een 5,4 miljard dollar deal voor XAI, waarvan 3,5 miljard door Apollo werd gefinancierd. De aanpak was simpel: een onafhankelijke onderneming kocht de computing-apparatuur, inclusief Nvidia GB20, en verhuurde die vervolgens langdurig aan XAI, zodat XAI niet in één keer het volledige bedrag hoefde te betalen maar toch direct GPU's kon gebruiken. Nvidia verkocht chips, de investeerders ontvingen langdurige huurinkomsten. Belangrijker nog, Nvidia deed niet alleen toeziend mee, maar investeerde ook zelf in deze infrastructuurfinanciering. Met deze ervaring wil Huang nu een financieringssysteem van 500 miljard dollar opzetten. Op dit punt hangt de groei van AI-bedrijven niet alleen af van het verkrijgen van GPU's, maar ook van de vraag wie bereid is hen vooraf te betalen. Huang is niet de eerste die zo apparatuur verkoopt; in het bedrijfsleven heet dat leveranciersfinanciering, oftewel de verkoper helpt de koper met lenen om vervolgens de eigen producten te verkopen. Eind jaren 90 deed Cisco dit ook; telecombedrijven hadden geen geld voor routers en switches, dus bood Cisco via zijn financiële afdeling leningen en leasing aan. Klanten kregen apparatuur, Cisco orders, banken en investeerders rente, iedereen leek te profiteren en de business groeide. In 2001 had Cisco nog ongeveer 1,9 miljard dollar aan toegezegde maar niet gebruikte kredietlijnen. Toen de internetzeepbel barstte, hadden telecombedrijven plots geen geld meer om uit te breiden, bestellingen werden geannuleerd, voorraden bleven bij Cisco liggen en de uitgeleende gelden werden risicovol. Cisco's producten waren nuttig en het internet veranderde de wereld, maar klanten verdienden nog niet genoeg om de apparatuur en schulden te dragen. Vandaag loopt Nvidia hetzelfde risico; klanten verdienen nog niet genoeg met AI, maar dragen al huur en rente voor apparatuur. De huidige GPU's zijn echt nodig, maar de afschrijving van een GPU is meestal vijf tot zes jaar, terwijl leningen en leasecontracten langer kunnen doorlopen. Over een paar jaar zijn chips verouderd, maar huur en rente moeten blijven worden betaald. Zolang AI-klanten genoeg verdienen om deze kosten te dekken, kan Huang's financieringssysteem de AI-ontwikkeling versnellen. Maar als AI-inkomsten vertragen en de huur van oude GPU's daalt, zullen investeerders de waarde van deze apparatuur heroverwegen. Als de financiering dan strakker wordt, zullen klanten eerst minder bestellen, wat uiteindelijk weer invloed heeft op Nvidia's orders. Daarom waarschuwde de Bank voor Internationale Betalingen al voor dit risico; chip- en cloudbedrijven investeren in AI-klanten die beloven chips en computingkracht te kopen, wat makkelijk een kringloop van onderlinge financiering creëert. Iedereen wedt dus op hetzelfde: kunnen AI-klanten snel genoeg geld verdienen? Als één schakel faalt, blijkt dat iedereen rekent op dezelfde toekomstige winst. Zelfs als klanten standhouden, krijgt Huang te maken met een andere concurrent: de Amerikaanse staatsobligaties. Alleen al in 2026 schat de Federal Reserve van Dallas dat AI-gerelateerde bedrijven ongeveer 300 miljard dollar aan investment grade obligaties kunnen uitgeven. Als deze verschillende looptijden worden omgerekend naar tienjarige obligaties, is de druk op de langetermijnrente ongeveer een achtste van die van Amerikaanse staatsobligaties in dezelfde periode. Met die 300 miljard dollar op de markt zullen AI-bedrijven samen met de Amerikaanse overheid concurreren om geld van verzekeringsmaatschappijen, pensioenfondsen en wereldwijde investeerders. Om AI-obligaties te kunnen...

V神 heeft een geheel nieuwe visie voor Ethereum geschetst, met de focus op drie kerntechnologieën Quantum-resistente beveiliging, diepe integratie van AI, en eersteklas geavanceerde privacybescherming. 1 Quantum-resistente veiligheid: bescherming tegen toekomstige quantumcomputers die on-chain encryptie kunnen kraken 2 Diepe AI-integratie: slimme contracten kunnen AI-modellen draaien, wat de efficiëntie on-chain verhoogt 3 Topklasse privacybescherming: native privacy-transacties creëren, afscheid van volledige blootstelling op het netwerk 90% van de ETH-handelaren kent deze nieuwe roadmap niet, die 5 belangrijke punten bevat: 1. Verkle-bomen zijn jaren in ontwikkeling, maar zijn van nature niet compatibel met post-quantum encryptie. In plaats van later herstructureren, is het beter om ze nu te vervangen, wat toekomstige upgradekosten van jaren bespaart en zo een langdurige veiligheidsval voorkomt. 2. Nu blijven ZEC, Monero en Solana privacy-ecosystemen kapitaal aantrekken; bedrijven durven geen volledige publieke Ethereum-transacties te gebruiken. Met ingebouwde privacy aan de basis, hoeven fondsen en instellingen grote transacties niet meer via privacy-munten te doen, wat enorme liquiditeit binnenhoudt. 3. In de toekomst zal AI-geautomatiseerde controle de veiligheid van slimme contracten waarborgen, waardoor het voor gewone ontwikkelaars makkelijker wordt om contracten goedgekeurd te krijgen. Maar AI zal risicovolle innovatieve code filteren, waardoor niche-experimenten en DApps moeilijker live gaan. 4. Deze herstructurering wordt gezien als de derde grote iteratie van Ethereum: de eerste was de genesis, de tweede de merge. Het wordt in 7 hard forks langzaam uitgerold, waarbij elke keer slechts een klein deel wordt aangepast om netwerkuitval te voorkomen. Op korte termijn zal dit de ETH-prijs niet direct opdrijven, maar het is een langetermijnvoordeel. 5. Grote banken en vermogensbeheerders geven duidelijk aan dat ze ETH niet grootschalig zullen inzetten zonder quantumrisico-oplossingen. Door quantum-resistentie de hoogste prioriteit te geven, wordt de weg vrijgemaakt voor biljoenen aan traditioneel kapitaal. Samengevat: dit is een fundamentele herstructurering van Ethereum voor de komende 10 jaar op het gebied van veiligheid, institutioneel kapitaal en privacybehoeften. Het is een langetermijnvoordeel, maar de implementatie duurt lang en zal de markt op korte termijn weinig veranderen.

Rust voor de storm? De gevestigde grote beurs Crypto.com is beschuldigd van het verbergen van tal van risico's in zijn boekhouding en operaties, waardoor de markt zich begint af te vragen of het de volgende tijdbom zal worden. Hun belangrijkste wapen om particuliere beleggers aan te trekken is de crypto-debetkaart, waarbij gebruikers verplicht zijn hun platformtoken CRO vast te zetten om hoge cashback en VIP-voordelen te krijgen. Het dodelijke zwakke punt van dit model is: zodra de markt bearish wordt of subsidies afnemen, zullen gebruikers CRO dumpen en hun investeringen terugtrekken, wat leidt tot een onmiddellijke krimp van de balans van het platform. Als de beurs zelf CRO als het belangrijkste reserveonderdeel gebruikt, loopt het gemakkelijk het risico in een spiraal van dood zoals FTX en FTT. Daarnaast staat het bekend om zijn extreem royale marketinguitgaven in de sector. Bijvoorbeeld het kopen van de naamrechten van het Staples Center in Los Angeles voor 20 jaar voor 700 miljoen dollar, en het sponsoren van het WK en de F1. Echter, in de geschiedenis van de crypto-industrie hebben platforms die vlak voor een berenmarkt of op het hoogtepunt van een bullmarkt sportnaamrechten massaal kochten, zoals FTX met de sponsoring van het Miami Heat stadion en de Miami race, later ernstige cashflowproblemen ondervonden door de extreem hoge vaste kosten. Er is nog een dodelijker punt: hoewel Crypto.com een compliant groot bedrijf op de Amerikaanse aandelenmarkt is, is de structuur ervan in werkelijkheid complex, met de belangrijkste operationele entiteiten verspreid over Singapore, Malta en diverse offshore belastingparadijzen. Deze structuur vermijdt weliswaar strenge vroege regelgeving, maar naarmate wereldwijde (vooral Amerikaanse en Europese) crypto-regelgeving wordt geïmplementeerd, vreten de compliancekosten en boetes voor het verkrijgen van de juiste vergunningen de toch al niet zo royale nettowinst van deze secundaire beurzen op. Samenvatting: 1. Zorg voor risicospreiding van de activa die je erin hebt. 2. Als het instort, zal het ongetwijfeld een trend zijn die niet onderdoet voor de val van FTX.

Deze aanpak van een werknemersaankoop van honderden miljoenen vóór de beursgang is in de geschiedenis van de technologie ongekend. OpenAI heeft uit eigen zak 7 miljard dollar betaald om de aandelen van hun eigen werknemers terug te kopen. Voorheen lieten ze externe grote instellingen zoals SoftBank en Thrive Capital de aandelen van werknemers overnemen, maar deze keer gebruiken ze hun eigen kasreserves voor de terugkoop. Deze transactie houdt de waardering van OpenAI op 852 miljard dollar. Ze willen bewijzen dat het bedrijf genoeg geld op de balans heeft en tegelijkertijd de aandelenstructuur opschonen voordat ze officieel op de Amerikaanse beurs gaan, zodat er geen nieuwe externe partijen binnenkomen om een deel van de taart te pakken. Waarom geen nieuwe externe investeerders aantrekken? De grootste angst vlak voor een IPO is een complexe aandelenstructuur. Als ze nieuwe externe partijen aantrekken, moeten ze niet alleen extra zetels vrijmaken tijdens de beursonderhandelingen, maar wordt ook de invloed van bestaande aandeelhouders (zoals Microsoft, SoftBank, enz.) en het management verwaterd. Door intern te herstructureren beschermt OpenAI zowel de waardering als behoudt het een sterke absolute controle. Het feit dat ze geen geld tekortkomen, hangt ook samen met de absurde rijkdomsstrijd met concurrent Anthropic. OpenAI heeft al honderden werknemers die multimiljonair zijn in contanten gemaakt, nog voordat ze naar de beurs zijn gegaan. Concurrent Anthropic heeft net financiering afgesloten die werknemers toestaat hun aandelen te verkopen, maar omdat werknemers terughoudend zijn met verkopen, hebben de instellingen niet genoeg kunnen kopen. OpenAI moet elke zes maanden tot een jaar werknemers de mogelijkheid geven hun aandelen te verzilveren, zodat ze miljoenen dollars in contanten ontvangen, anders stappen topmedewerkers snel over naar een andere werkgever. Samenvatting: deze harde strategie van "opschonen + geld uitkeren" is duidelijk bedoeld om de laatste obstakels weg te nemen voor de grootste IPO ooit. Nadat Ultraman naar de beurs is gegaan, is de grote crash weer iets dichterbij gekomen en is de marktlidheid steeds kleiner geworden

Bitmine heeft vorige week nog eens 7391 ETH gekocht en bezit nu 4,8% van de totale hoeveelheid Ethereum, bijna op het doel van 5%. Ze hebben 87% van hun ETH volledig ingezet, wat hen een passief inkomen van 194 miljoen dollar per jaar oplevert. Tegelijkertijd hebben ze 3 miljoen aandelen van hun eigen aandeel BMNR teruggekocht. Ze zijn slimmer dan MicroStrategy, want ze transformeren kapitaalgroei direct in rente-genererende activa, en die rente is pure winst. In traditionele financiën is het bezit van meer dan 5% van de aandelen door één enkele instelling een signaal van een overnamebod en absolute controle. 5% van de totale Ethereum-voorraad betekent dat er een enorme hoeveelheid liquiditeit uit de markt wordt gehaald. Bovendien hebben ze 87% ingezet en vastgezet, wat betekent dat er steeds minder verhandelbare spot-Ethereum op de markt is. Als er een grote bullmarkt komt, zal deze extreme liquiditeitskrapte een sterke squeeze en explosieve prijsstijging veroorzaken. Waarom kopen ze munten en kopen ze tegelijkertijd hun eigen BMNR-aandelen terug? Omdat veel institutionele beleggers op de Amerikaanse aandelenmarkt door regelgeving niet direct ETH-spot kunnen kopen, maar alleen aandelen zoals BMNR die ETH vertegenwoordigen. Als de marktsentimenten slecht zijn, kan de marktwaarde van BMNR lager zijn dan de werkelijke waarde van de ETH die het bezit (korting). Tom Lee is zeer bedreven in dit soort Wall Street kapitaaloperaties; hij koopt agressief eigen aandelen terug als de prijs ondergewaardeerd is, verhoogt zo de ETH-inhoud per aandeel, en wanneer de markt dit doorheeft, zullen zowel het aandeel als de munt een dubbele Davis-rally meemaken.

Saylor heeft weer Bitcoin verkocht om zijn eigen preferente aandelen STRC te redden, werkt deze truc nog steeds? Hij heeft net 1690 bitcoins verkocht en 108,6 miljoen dollar gebruikt om STRC terug te kopen, De verkoopprijs was gemiddeld 64.000 dollar, ver onder zijn kostprijs van 75.000 dollar per aandeel, hij verkoopt dus met verlies. STRC zou eigenlijk een nominale waarde van 100 dollar moeten hebben, maar is nu 95 dollar waard, zelfs een jaarlijkse dividend van 12% kan het niet opkrikken. Het ongemakkelijke is dat hij vorige week ook al een partij heeft verkocht, twee weken achter elkaar netto verkoop. Maar de kasreserve is gestegen tot 4,65 miljard dollar. In wezen vult hij nu het gat van de preferente aandelen door verlieslatende Bitcoin-verkopen. Het lijkt alsof hij over voldoende middelen beschikt, maar de gemiddelde kostprijs van de 840.000 bitcoins die hij bezit is $75.385. Wanneer de Bitcoin-prijs onder de kostprijs ligt, verkoopt hij om de koers te ondersteunen, Dit kan worden gezien als het gebruik van verlieslatende activa om de hoge rente/terugkoop te subsidiëren. Als de Bitcoin-prijs langdurig zwak blijft, zal deze strategie van het verkopen van bitcoins om dividenden te beschermen zijn onderliggende positie blijven aantasten. Het betekent dat hij steeds meer verliest, minder bitcoins bezit, en STRC ook zal dalen, een dubbele negatieve spiraal. De wolven van Wall Street wachten om van dit vette stuk vlees te profiteren.

Wie controleert Bitcoin? De meeste Bitcoin Core-ontwikkelaars zijn technische puristen, zij vinden dat Bitcoin alleen als elektronisch contant geld of digitaal goud moet dienen, en dat het volstoppen van de blockchain met NFT's en inscripties het grootboek vervuilt. Maar voor de mijnwerkers die veel geld uitgeven aan mijnapparatuur en elektriciteit, wordt de blokbeloning steeds kleiner na elke halvering, en zijn hoge transactiekosten de reddingslijn om winstgevend te blijven. Mijnwerkers zullen niet hun eigen vlees snijden voor de idealen van ontwikkelaars. Daarom stokte het Bitcoin BIP-110 voorstel. Waarom kunnen ontwikkelaars niet net als bij Ethereum gedwongen upgrades doorvoeren? Dit toont juist de meest indrukwekkende gedecentraliseerde charme van Bitcoin. Bij Ethereum beslist Vitalik en de stichting, en de roadmap wordt gewoon aangepast. Daarom maakt de community soms grapjes dat als ze Vitalik ooit te pakken krijgen, ETH misschien voorbij is, en raden ze instellingen aan om hem te beschermen. In de Bitcoin-wereld schrijven ontwikkelaars alleen code, maar of die code werkt hangt volledig af van de mijnwerkers (hashpower) die stemmen. Tijdens het beroemde Hong Kong-consensus en blokvergrotingsconflict in 2017, streden mijnwerkers en ontwikkelaars fel, en werd bewezen dat upgradevoorstellen (BIP's) zonder mijnwerkerssteun meestal alleen theorie zijn. Men zegt dat waar belangen zijn, er onderstromen zijn; mijnwerkers doen in het geheim aan MEV-versnelling. Zelfs als de officiële client (Core) probeert transacties met inscripties op knooppuntniveau te filteren, zijn veel grote mijnpools al begonnen met aangepaste clients of accepteren ze direct privéverpakkingsverzoeken van gebruikers. Hoe streng de regels op de blockchain ook zijn, zolang iemand bereid is mijnwerkers privé te betalen, zullen zij die data in blokken stoppen. Het gevolg is dat Bitcoin verandert van een open en rechtvaardige regelsamenleving in een duistere samenleving waar wie het meeste betaalt, voorrang krijgt. Grote investeerders kunnen mijnwerkers privé betalen om voorrang te krijgen, terwijl gewone mensen met normale transactiekosten er niet tussenkomen. Mijnwerkers verdienen zwart geld en krijgen het privilege om te bepalen wie ze wel of niet inpakken, waardoor het anti-censuur en decentralisatiekaart wordt opengelegd. En alleen grote mijnpools met middelen kunnen dit soort privéwerk aannemen en enorme winsten maken, kleine mijnwerkers en particulieren kunnen er niet aan tippen, waardoor de hashpower steeds meer geconcentreerd raakt. Dan bestaat de decentralisatie van Bitcoin niet meer.

De vaardigheden op je lichaam zijn allemaal ontwikkeld in tijden van financiële moeilijkheden. De gebreken op je lichaam zijn allemaal ontstaan in tijden van welvaart. In tijden van lijden ontwikkel je vaardigheden, in tijden van geluk ontstaan gebreken. Als je het niet wilt herhalen, moet je het zeker omdraaien. Alleen degenen die het echt hebben meegemaakt, kunnen deze zin begrijpen.